ŞİİRLER

Oya DEMİREL


oyademirel@kktcsektor.com
  Özgeçmişi
  Tüm Yazıları

İlk yaz gülünün düşlerinde
kanadı yeşil bir kuş
güneşin sustuğu harflerle 
uzanır gölgelerin ardına...

İzleri sularda özlem rengi
yalın sözcüklerin şafağında
saklanan özgür sesine
durgun akan gök sırrını verir...

inceden seslenir ağaçlara
yönünü çizen sabırlarla.. 
nadasa bırakılmış bir rüzgar 
süzülür yağmurunda toprağın...

süzülür ırmağında günlerin
kelebek uçuşlu zamanlarla
savrulur aynasında ışığın 
kutsanmış sevmelerle...

süzülür mavisine göklerin
dokunur sonsuz nağmelerle 
tül tül demlenen sızıların
ipek gülüşlerinde
kanadı yeşil bir kuş....

.....Oya Demirel....


gökyüzü geniş
hayat kısa...
hayaller sonsuzken....

yaşam kutsal
ve yazılacak bir şiir gibi...

bu yaşamda,
yol özgürlüktür..
yol dostluktur...

yol sonsuz
olasılığın toplamı
ve, hayatın kaynağıdır...

yolun sonunda 
söz var...
ses var...
sevgi var...

ve sevginin 
sonunda açan
gece çiçekleri gibi
hayatın anlamı var....

ve, gecenin baharında
bir devinim var
uzak sonsuz diyarlara....

....Oya Demirel....


Bakmaya utanan insanları sevin....

Göz göze geldiğinizde şaşkınlıktan gülen....

Bakarken gözleri dolan insanları sevin.....

Nasılsın derken sesi titreyen....

Yüreği sevgi dolu insanları sevin....

“Çünkü, 
      aşk en güzel utanma sanatıdır...
..........  .......   
 “Çünkü,
       aşk saf duyguların ve
            masumiyetin özüdür...
                     varoluşun sonsuz
                                         gerçeğidir”....
                  

.....Oya Demirel....


önce....
sevgiyi duyumsarız
içsel saatlerimizle...

taşırız yarınlara
bir serçenin 
yüreğinde.....

aydınlık bir yüz
ışıltılı bir sözle...

hüznün akışında
unutuşun dizelerinde....

durur bakar..
bakar görür...
görür ve anlarız....

ıssız yaşamların
ortasında
anlayışımız sorgular
önce kendini....

ve...
hayal iklimleri
genişler....

görüş ufukları 
yelken açar
okyanuslara.....

farklılıklar başlar
kendimizden kendimize
giden yolculuklarda....

anlam yüklenen duygular
gül yaprağına nakışlar
zamanları....

ve....
sarılır hayatın tüm renklerine
kanatlarından süzülen kar beyazı düşlerle....

....Oya Demirel....


saklarmısın yüreğinde
kimsesiz bulutları
duygunun sonsuz
görüntülerinde.....

yapraktan düşen
bir ses gibi 
der misin?
belki bir resimdi
izlediğim...

umut hüzün ve
aşkı anlatan....

günler bir duvar
gibi umursamaz
olur mu?.

sümbüllerin keskin
kokusunu sürükleyen 
rüzgarlara gizlenir mi
özlemler...

ateşe verir misin
kar beyaz sayfaları...

üşür mü gözlerin
yıldızlar uykudayken...

suya sığar mı
bir yaşam noktası?.

avuçlarında saklar mısın
bakışlarından dökülen
güneşin yıkadığı çiçekleri....

ulaşır mı yolların 
uyanmanın eşiğinde
tüm bütünlüklerin
ışıltılı yazgılarına.....

ve....
süzülen düşlerden
yansır mısın?..

gizemli hayatların
haleler çizip
sonsuzlaşan renklerine....

...Oya Demirel.....


nadide sabahlarda açar
gönüller içindeki imgeler....

yumuşak bir esim gibi
eğilir görkemli dalları
bir tutam sezgilere....

gülüne gül deren
bülbülü güle tutsak eden,

buğulu aynalarla taşır
güneşin biçimini
toprağın gözlerine.....

şiirler döner 
yazgılı sevdalara
incecik vedalarla
karışır suskun sulara....

harfler tazelenir
çiçek kokan rüyalarla...

seslenir yıldız yıldız
lacivert bir uykunun
son sesinden....

usulca
dokunur güne 
beyaz kağıtlar
ıslatır alevleri
yankısı bitmeyen 
gülüşlerle...

ve....
anlamanın derin 
görkeminde,

beyaz uçuşlu bir
güvercinin kanadından
dökülür çiçeklenmiş
şurup pembesi rüzgarların
iz bırakan duyguları...

....Oya Demirel.....

 


 Okunma Sayısı : 300

DİĞER YAZILARI

YORUMLAR


Yorum Yap


Girilecek rakam : 569588
Lütfen yukarıdaki rakamları yazınız.